بی کربنات آمونیوم چیست و چه کاربردی دارد؟

بی کربنات آمونیوم

بی کربنات آمونیوم چیست و چه کاربردی دارد؟

کارخانه الوند شیمی نصر تولید کننده ماده بی کربنات آمونیوم خوراکی با ظرفیت بالا می باشد.

این کارخانه آمادگی تامین این محصول پر کاربرد را دارد.

 

بی‌ کربنات آمونیوم چیست؟

 

بی‌ کربنات آمونیوم (به انگلیسی: Ammonium bicarbonate) یک ترکیب شیمیایی می باشد که جرم مولی آن 79.056 g/mol و همچنین فرمول شیمیایی NH4 HCO3 است. بی‌کربنات آمونیوم به صورت پودری سفید رنگ یا بی رنگ که در آب حل می شود اما در الکل یا استون غیر قابل حل می باشد.

 

بی کربنات آمونیوم دارای دو گرید زیر می باشد:

 

1. بی کربنات آمونیوم گرید صنعتی

2. بی کربنات آمونیوم گرید خوراکی

 

اغلب برای افزایش کیفیت محصول نهایی به عنوان ماده افزودنی، در صنایع مختلف بکار می رود.

کاربرد مهم دیگر این ترکیب به عنوان پاک کننده و زداینده رسوبات لوله های مبدل های حرارتی و بویلرها می باشد.

 

بی کربنات آمونیوم:

 

آمونیوم بی کربنات یا آمونیاک پودری در آب حل شده و محلول نسبتا قلیایی تشکیل می دهد. حلالیت بی کربنات آمونیوم در آب با افزایش دما افزایش یافته و نیز این واکنش یک واکنش گرماگیر بوده و باعث کاهش دمای آب می شود.

 

بی کربنات آمونیوم
بی کربنات آمونیوم

اسامی دیگر بی کربنات آمونیوم عبارتند از:

 

گاها نام بی کربنات آمونیوم را با اسامی مختلف در بین مردم می شنویم که البته تمامی این نام ها نشانگر محصول بی کربنات آمونیوم است که در واقع مترادف هم می باشند.

این اسامی عبارتند از:

 

1. بی کربنات آمونیوم

2. آمونیوم بی کربنات

3. آمونیوم هیدروژن کربنات

4. آمونیوم کربنات اسید

5. منو آمونیوم کربنات

6. نمک اسید کربنات منو آمونیوم

7. آمونیاک پودری

 

آمونیاک خشک خوراکی گرید غذایی در نانوایی تحت تأثیر حرارت به دی اکسیدکربن ، آمونیوم و بخار تجزیه می شود، از اینرو به عنوان یک عامل هوادهی عمل میکند و عمدتاً در صنعت بیسکوئیت سازی از آن استفاده می شود.

 

ایجاد ساختاری متخلخل و ترد به ویژه در کراکر و بیسکویت و شیرینی های از مزایای و کاربرهای بی کربنات آمونیوم است و هیچ باقی ماندهای در محصول نهایی به جای نمیگذارد اما از معایبش اینکه پخت تازه یک رایحه ای از آمونیاک دارد، اگر چه سریعاً از بین می رود.

 

 بیسکویت BISCUITS:

محدوده ای نسبتاً بزرگ را شامل می شوند. ویژگیهای منحصر به فرد آنها با توجه به نوع آرد مصرفی، مقدار شکر و چربی مصرفی، حالت و چگونگی ذرات هنگامیکه به مخلوط اضافه می شوند (مثلاً اندازه کریستالی)، روش مخلوط کردن (مثلاً مداوم – غیرمداوم، خامه دار، اتوماتیک)، عملکرد خمیر و روش پخت، تعیین می گردد.

 

در این روش، انواع بیسکوئیت ها از بیسکویت های خامه دار تا نان روغنی و تا بیسکوئیت های پف کرده، ممکن است بدست آید.

 

بیشتر بیسکوئیت های شیرین از آردی با پروتئین کم و با گلوتن قابل کشش تهیه می شود. اگر گلوتن در خمیر بیسکوئیت الاستیسیته اش را حفظ نماید، بیسکوئیت های شکل گرفته و قالب زده، در مسیر ورود به فر، جمع می شوند، برای مثال تولید بیسکوئیت بیضی شکل از یک تکه خمیر برش یافته.

 

نکته:

ما می توانیم با دی اکسید سولفور و یا افزودن متا بی سولفیت سدیم به خمیر بر این مشکل فائق آییم، و یا میتوانیم از آنزیم های پروتئولیتیک استفاده نماییم.

البته در بعضی مواد مانند، بیسکوئیت های کرم دار و بیسکوئیت های پف کرده لازم است از آردهای قوی تر استفاده شود.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *